Eindelijk 9 en een feestje met kussentjes!

Kort geleden was het hier in huis een groot feestje. Onze oudste dame is namelijk jarig geweest en mocht dit jaar alweer 9 kaarsjes uitblazen. Een van de grootste understatements, maar wat gaat de tijd toch verschrikkelijk snel.

Ik weet nog dat we die 9 jaren geleden vol ongeduld zaten te wachten op ons 1e spruitje. Helaas had dochterlief niet veel haast en dus werd de 40wk grens makkelijk bereikt. Na bijna 2wk was het welletjes en bij exact 42wk werd ik ingeleid. Kwamen we 's ochtends met een lege maxicosi in het ziekenhuis binnen, vertrokken we wat uurtjes later, aan het eind van de middag met een goed gevulde. Wanneer ik daar nu zo aan terugdenk, blijft het een vreemde gewaarwording.

En dan nu, als ik naar haar kijk, waar blijven die eerste uurtjes samen, als kersvers gezinnetje. Wat een dame al. Een heerlijke, pientere, leergierige en bijdehandte dame welteverstaan. Op zijn tijd wat prepuberale trekjes, maar vooral ook nog onschuldig meisje met een dikke knuffel op zijn tijd.

Afijn, ik dwaal af...ja, dat krijg je als je dan met weemoed terugdenkt aan de jaren terug...

Onze gewoonte sinds enkele verjaardagen; ontbijten met taart, mmm

1 Juni was het zover, eindelijk zou ze de kadootjes krijgen. Het lijstje was al tijden klaar en ze kon niet wachten om de pakjes in ontvangst te nemen. Qinn is een groot Legofan en het verlanglijstje bestond dan ook voornamelijk uit Lego Friends of Lego Elves (eigenlijk kan ik haar geen ongelijk geven, want het is ook wel erg tof allemaal). 

Het weekend zouden we voor de familie vieren en daarom wilde ze graag haar kinderfeestje op de dag zelf vieren. Nou helemaal prima! 

Traditiegetrouw werd er gestart met het versieren van cupcakes. Eentje om op te eten en eentje om aan het einde lekker mee naar huis te nemen :)

De 5 grootste vriendinnen kregen een uitnodiging en gelukkig kreeg ze van iedereen ook al snel groen licht. Met zorg werd er een activiteit gekozen. Ze is eveneens groot knutselfan en met een mama die zot is van stofjes is de keus al vrij snel gemaakt. Het zou ook dit jaar (vorig jaar deden we dit) iets met stof en de naaimachine worden. In bed kreeg mama de ingeving; kussensloopjes. Niet te moeilijk, maar toch voldoende arbeid voor de dames om er een eigen ding van te maken.

Inkopen werden gedaan; knoopjes, stempels, vilt, textielstiften en wat er nog meer gebruikt zou kunnen worden. Ik tekende een patroontje van de grootte van de sloop, die ze 2 keer uit moesten knippen uit de door hun zelfgekozen stofjes. De dames gingen druk aan de gang met het versieren van de effen kant en tot slot, toen de papa met de frietpan in de weer ging, kon ik mij heerlijk (sorry, maar al dat gekakel *lol*) even rustig terugtrekken in mijn naaikamer om ze in elkaar te steken. Een kussen van de Action (lang leve de Action) erin en klaar!

6 Contente madammekes aan het einde van het feestje! Geslaagd en zalig dat het weer gedaan is :)

En nog maar weer een keertje...

Een keertje of twee zelf.s Twee zomerse setjes voor mijn madammekes. 

Voor de jongste maakte ik van de week weer eens iets uit katoen. Dit was alweer even terug, aangezien tricot toch echt de voorkeur krijgt bij mij. Tot ik van de week nog een uurtje overhad en toch nog even zin om te naaien. Een eenvoudig projectje, kan haast maar één ding zijn; een rimpelrokje. Ik speurde mijn (te volle *oeps*) kast door en mijn oog viel op dit schattige stofje wat ik vorig jaar eens bestelde. 

De inspiratie haalde ik bij haar wat stofje betreft, al is het niet helemaal hetzelfde natuurlijk. De combinatie met de rood/witte streepjes, super! Hier geen boordstof, maar vanzelfsprekend (ik ben dol op strepen) wel in tricotvariant in de kast.

Vanmorgen maakte ik er een gloriatop (alweer? Ja alweer!!) boven en voila, weer iets voor in de kast!

Voor de oudste maakte ik begin van de week deze outfit al. Wederom een blik in mijn kast vanwege de aanwezige naaizin en mijn oog viel er op. Ik zag er spontaan een gloriatop (alweer? Ja alweer!!) in. Lekker een keertje op de retrotour! 

Tijdens de naaiklus werkt mijn hoofd altijd op volle toeren en deze keer ging het niet naar een heel ander project, maar naar iets matchends. Bedacht me dat er nog een bijpassende effen tricot in de buurt moest liggen en niks leukers dan het meteen compleet maken. Het super patroon van de Pippapants van Emma en Mona (die al eerder voorbij kwam) zat haar vorige keer als gegoten, dus de keuze was niet moeilijk.



Dochter blij, mama blij! 

En vandaag dan eindelijk weer es prettige temperaturen en zon, dus meteen even foto's schieten.

Op teenslippers lopen moet mevrouw wel nog even aan wennen ;)

Let's go down under in een Candy!

De Candydresss van La Maison Victor blijft echt een favoriet patroontje hier. En hij is nogal populair, volgens mij, want laatst zag ik dat menigeen op zoek was, terwijl hij nergens meer te krijgen was. Gelukkig kocht ik het hele tijdschrift vorig jaar al en hoefde ik niet op zoek. 

Laatst maakte ik al een ijsberenvariant en die zit haar als gegoten. Dit stofje lag al sinds vorige zomer te wachten. Ik kocht het toendertijd bij Liesellove, maar kwam er die zomer niet meer aan toe hem om te toveren tot een candy. Nu wel :)

Knippen geschiede gisteravond al en wat een zaligheid is dat, als je 's ochtends meteen achter het machientje kan beginnen. Hij zat wederom vlot in elkaar en dochterlief straalde toen ze thuiskwam en hem aan de hanger zag hangen.

Ondanks de bedtijd en de zwemharen, wilde ik hem toch even aanzien en ach, dan schieten we toch maar wat foto's. Dus deze keer geen mooi-weer-plaatjes (nee, als we daar weer op moeten wachten..), maar gewoon enkele van op de bank. 

ps. de modelposes waren toch echt eigen inbreng! 

We maakten eens beestachtige Billies

De zoon was aan de beurt, zo werkt dat hier. We proberen het enigszins af te wisselen, zodat niemand zich te kort gedaan voelt. En toch...zijn ze het er niet altijd mee eens, al laten ze dat niet allemaal evenveel merken. Vanmiddag toch wel, toen ik liet zien dat ik vandaag (gister maakte ik de ene) wederom een shirt voor de broer maakte. Tsja, het is nu eenmaal een zalig patroon, die Billievan Zonen09, dus als hij eenmaal klaarligt...

Laatst maakte ik er ook al eentje (zie hier), een toffe, maar ik was niet tevree over de maat. Vond hem toch wat groot ogen, terwijl hij eigenlijk niet per se te groot is. Toch, nam ik gisterochtend de moeite nog eens even na te gaan meten aan een ander smaller shirt uit de kast en ik kwam tot de conclusie dat het toch best nog een maatje kleiner zou kunnen. Wel verlengde ik hem weer, want ik vind ze toch wel kort vallen.

De tijgers zag ik laatst bij haar passeren en het is ook dankzij haar post dat ik er uit was welke boord er bij gematcht ging worden. Zelf kwam ik er niet uit, dus aangename constatering bij het lezen. Zoals Billie is, zat hij rap in elkaar en zoonlief ging vanmorgen content zijn. Hij mocht direct ingewijd worden en ging mee naar school.

Dezer ochtend voelde ik wéér de naaidrang, dat kleiner smaller mooier zittende shirt smaakte naar meer, dus ik opende mijn kastdeuren en griste vrij snel dit toffen berenpaneel van Bambiblauw uit de stapel. Eindelijk, eindelijk mocht hij dan eens verwerkt worden. Op de gok, want ik was niet zeker of hij nog gewenst zou zijn, of dat hij te kinderachtig bevonden zou worden (dit laatste bleek absoluut niet, bleek bij de blije uitroep na schooltijd *smile* ). De boordstof bestelde ik toen direct mee, dus die zat er rap aan.

Vanmiddag even foto's trekken. Voor mijn laatste post maakte ik met de oudste foto's bij de stoere graafmachines hier verderop. Dat werd dus direct geopperd en eerlijk is eerlijk, bij een stoer tijgershirt horen ook stoere foto's ;)

Denk dat ie hier een beer zag ;)

De beer dook liever het bos in, dus hoppa, iedereen blij!

Op eigen bestelling

Zoals al eerder bleek (zie hier), vielen wij als een blok voor de stofjes van Eva Mouton. Zo ook de oudste dame en ze riep direct dat ze de cactussen wilde hebben. In ons ogen een zalig stofje voor iets wat iets minder zomers oogt. Dus het zouden niet te korte mouwen worden. Om hem toch al zo snel mogelijk aan te kunnen, besloten we voor de 3/4 mouwen te gaan. Ideaal voor de frissere dagen, zoals vandaag.

Het klonk dan ook "Jippie, eindelijk koud genoeg om hem aan te kunnen" vanmorgen. Hij hing al enkele dagen aan de hanger naar haar te lonken, maar de warmte gooide voor haar roet in het eten. 

Vandaag werd hij gretig aangetrokken. Helaas té fris voor op een jeansbroekje of iets anders kort, maar zo op een jeans met stoere sneakers misstaat hij ook zeker niet. 

Ik gebruikte hetzelfde patroon, welke ik hier ook gebruikte, de kaptrui, uit S.v.D.h.Z. 1. Deze keer blijven de mouwen dus iets langer, verder veranderde ik niks. Voor mijn gevoel oogt ie nu strakker, maar ik denk dat dat mede komt door de langere mouwen en de boord aan de onderkant rekte wat minder mee. Zelf ontkende zij dat mijn idee klopte, dus helemaal prima dan dus!

Stof: Cactussen van Eva Mouton van bij Bambiblauw