Een echt zomerjurkje #1

Dit stofje was er zo een, die móest ik hebben zodra ik hem vorig jaar bij Liesellove zag passeren. Nog niet direct een idee wat ik er van ging maken en toen ik vorige zomer een naaidip had, is ie de kast uiteindelijk niet eens uit geweest. Spijtig, want ik vind hem nog altijd op en top vakantiesfeer uitstralen

.

Inmiddels zit ik aardig in de naaimodus en de ideeen vliegen door mn hoofd. Gelukkig ook zin om er aan te beginnen en van de week vond ik het tijd worden. Ik trok de caravans uit de kast, pakte elastiek en had bijna mn schaar er in gezet, totdat...

Neeeeee, niet weer die twijfel :( Overtuigd begon ik bijna aan een rimpelrokje, maar een jurkje zou misschien ook wel tof zijn. Gister hakte ik de twijfelknoop door en ik besloot voor een zomerjurkje te gaan, Ik tekende de bovenkant van een topje, legde het bovendeel van het basisjurkje uit SVDHZ erbij om enigszins de lijn onder de oksel en breedte te bepalen en het rokdeel uit datzelfde boek om de onderkant door te trekken.

De biais maakte ik zelf van rood katoen. Snel gedaan en wel zo stevig i.p.v. gewone biais (bovendien had ik dat laatste ook niet in huis en ik ga altijd liever gewoon door ;) ), leek mij. 

In de haast naar resultaat vergat ik dat er misschien wel eens een rits in had gemoeten, het halsgedeelte te breed zou zijn en dat het patroondeel van de rok volgens mij niet de goede was en hij te strak zou zijn.

Gelukkig past ie net over haar bips (aandoen met beleid), is het bij de hals net te doen en na het inkorten van de onderkant valt het 'te strak'-zijn gelukkig goed. 

Er is goed in te spelen! 

(ik weet meteen waar de verbeterpunten in het vervolgexemplaar zitten..) 

Patroon: zelfgetekend

Stof: Liesellove

Zomer!

Voor twee dagen waarschijnlijk weer, maargoed, het moet ergens beginnen ;)

Het was de beurt van de zoon om iets van onder het naaimachien te krijgen (ja, ik probeer het een beetje in evenwicht te houden, ik wil natuurlijk geen scheve gezichten in huis) en daar het voor morgen weer tropisch voorspeld is, besloot ik een hemdje te maken.. Die kan hij zeker nog wel gebruiken, bovendien is hij eenvoudig en snel in elkaar te zetten en daar houden we van. Ik tekende een hemdje over van uit de kast en in een ochtend was ie klaar. Zoonlief blij verrast bij thuiskomst en inderdaad, het eerste wat hij riep: "Die wil ik morgen aan!!" 

Geen idee hoe het kan, maar hij is te kort geëindigd naar mijn zin. Maar ach, zo lang duren de zomers hier vaak niet, dus we zullen het er hopelijk mee gaan redden. 

De dinostof lag er al een tijdje en weet ook niet meer van waar hij kwam (iets met te veel stofjes op teveel plaatsen bestellen, ben ik bang *oeps* ). Hij is gek van dino's, dus dat zit altijd goed!

Patroon; zelfgetekend

Stof weet ik niet meer

Wederom een poging...

De Candyjurk....Het zou een eenvoudig patroon moeten zijn...

Laat ik eerlijk zijn, de titel van deze blog had eigenlijk dezelfde als die van de vorige Candyjurk kunnen zijn. Wederom liep het niet van een leie dakje. De knoopsgaten gingen in ieder geval al beter dan de vorige, zij t niet dat ze bij het stikken van het tunneltje verdwenen waren... *oeps* Ik verlengde de 134 wat voor de oudste dochter en dacht het knoopsgat juist verplaatst te hebben. Ergens ging er iets fout...

Verder kan ik nog wat puntjes opnoemen die geen schoonheidsprijs verdienen en die me zacht gemopper gaven tijdens de bezigheid (zou het komen doordat ik zo eigenwijs was voor tricot te kiezen i.p.v. sweaterstof?), maar eenmaal klaar, is ie toch wel leuk! En die stof, ik vond hem geweldig zodra ik hem zag, maakt veel goed :)

Een heerlijk zomers exemplaar, heerlijk voor de warmere dagen..en die komen er vast nog aan!

Patroon: Candyjurk van La Maison Victor

Stof kocht ik bij Lolika

Een toepasselijke Birdie Blouse

Een tijdje terug postte Liesellove op haar facebookpagina een referentie naar een blog van vorige zomer. De foto sprak mij direct aan, dus ik dook het oude blog op. "Een kledingstuk voor dagen dat je niet graag je lijf accentueert..." Na 3 zwangerschappen en nog meer restant aan kiloos aan mijn lijfje hangen, spraak deze zin mij erg aan. Al geloof ik, nu achteraf, dat ik deze ietwat verkeerd heb opgevat. Ok, hij accentueert niet, maar ik verwachtte enige verdoezeling, maar ben er nog niet over uit of het dat nu wel doet........

Anyway, bij het lezen van de blog geloofde ik daar nog heilig in, dus ik kreeg spontaan weer zin om eens iets voor mezelf te maken. Het patroon van de Birdie Blouse zou een eenvoudig exemplaar zijn, die zij geleend had van haar, wat mij nog enthousiaster maakte! Hij zag er super uit.

Bij eerstgenoemde bestelde ik twee mooie stofjes, waaronder deze (hoe toepasselijk) 'Bye Bye Birdie Blush' van Atelier Brunette, die me geschikt leken en afgelopen week was het dan zover. Ik tekende het patroon uit en wilde eerst eens een proefexemplaar maken om te zien of de maat uit het blog ook voor mij goed zou zijn. Pas bij het knippen drong door dat ik wel erg stugge stof koos en inderdaad, bij het doorpassen zat het totaal niet lekker bij de hals. Voor de rest leek de maat goed, dus vandaag besloot ik in mijn mooie stofje te gaan knippen!

Een eenvoudig patroon bleek het zeker, want het zat nu nog sneller in elkaar dan vorige week. De hals zat een stuk beter en.......hmm....echt verdoezelen van mijn 'zwembandjes' doet hij toch niet echt...Te positief opgevat, ben ik bang!

Ik maakte zelf eerst wat foto's in de spiegel, met het idee de dochter 's middags in de tuin eens een fotosessie te laten maken. Echt plakken op de foto deed ik niet, want ik vond er maar 2 toonbaar naar mijn zin.

Maar ach...er is te zien waar het omgaat, toch?! ;) Ik verwacht dat er nog wel meerdere varianten gaan volgen, want ik vind het model erg leuk. Wellicht dat iets verlengen wat beter is, zodat het elastiek wat lager valt of juist het bovenstuk iets verder over het elastiek valt.

Patroon: Birdy Blouse volgens Mama Saartje

Stof: Atelier Brunette van bij Liesellove

Kinderfeestje ten top!

Feest, feest, feest was het hier de afgelopen week in huis. De oudste dochter

mocht alweer 8 kaarsjes uitblazen (jee, waar blijft de tijd??) en dat werd zaterdag gevierd met familie, maandag in de klas en gistermiddag was het zover; haar kinderfeestje. 

Eerlijk is eerlijk, ik ben daar niet zo'n held in, kijk er niet heel erg naar uit. Wel voor haar, want zij kon natuurlijk niet wachten, maar zo die drukte, niet wetende of de activiteit in de smaak zou vallen...Maargoed, het hoort er bij en we doen ons best :)

Al weken van te voren maakten mijn hersens overuren iets leuks te bedenken. Voorgaande edities werden creatied ingevuld en zo ook deze, als het aan mijn dametje lag. Helemaal goed, daar houden we van! Alleen wat dan? Daar ik van mijn machientje hou en dat toch op en top creatief is, probeerde ik iets te verzinnen met stofjes. In 1e instantie kwam ik uit bij een tasje, maarja...dat leek me niet heel erg tijdvullend. Of misschien ook wel, maar niet echt leuk voor de meiden.

Ineens kreeg ik de ingeving; een naamslinger! Het idee viel goed en dus kon ik gaan voortborduren op dit super idee. Langzaam kreeg het vorm en beetje bij beetje sprokkelde ik de spulletjes bij elkaar. Samen gingen we naar een stoffenwinkel en koos ze 5 stofjes uit die haar goed in de smaak vielen. Dit stapeltje vulde ik nog wat aan met wat oudere stofjes uit mijn kast, waarvan ik verwachtte deze niet meer te gebruiken. Ook de Action was een goede plek om in te slaan, ik vond er vilt, zelfklevende kantenbandjes, hartjesknoopjes en biaisband waarmee ik het geheel uiteindelijk zou omtoveren tot een super eindresultaat!

Reken maar dat het in de smaak viel! De dames gingen gretig aan de slag met de vlaggetjesmal (welke ik eerder uit karton knipte voor ze) en pen die klaarlagen. Ze vielen aan op de stofjes en al snel werden de eerste vormen zichtbaar. Leuk hoe ieder meisje toch zo'n andere smaak kan hebben en een eigen invulling geeft aan het geheel.

Op het einde werd het nog even spannend of ik alles op tijd tot slinger genaaid had, maar gelukkig konden de gasten uiteindelijk met hun trots het feestje verlaten :)

Als bedankje uiteraard een klein zakje met wat leuks/lekkers, welke ik de dag van tevoren al voor ze in elkaar zette. Dankzij kennisje Karin van Crea-atelier  KaatjeTomaatje kon zelfs mijn last minute idee nog uitgevoerd worden. Nog voor ik goed en wel mijn flockfoliebestelling had doorgegeven seinde ze me al in dat ik ze kon komen halen. Top!!

Moe maar voldaan keken moeder en dochter (en papa, die mocht helpen knippen ;) ) terug op een geslaagd feestje!!

Overal olifanten!

Misschien noemde ik het al eerder, maar ik ben helemaal weg van fotoprint. Geweldig, die realistische beelden op stof. Toen ik deze binnen zag komen bij Klijntje, hoefde ik dan ook niet te twijfelen deze in mijn mandje te gooien. Een concreet project had ik nog niet in gedachte, wat meestal wel het geval was, maar dat zou snel genoeg volgen. 

En inderdaad, zo geschiede. Een tshirt voor de zoon, helemaal leuk. Ik gebruikte, heel eenvoudig, gewoon een nagetekend patroon van een goedzittend shirt. De boorden maakte ik van grijze boordstof, niet direct voor de hand liggend, gezien de nadrukkelijkste kleur op het shirt, maar wel de kleur van de olifanten, die natuurlijk overduidelijk de hoofdrolspelers zijn op dit shirt. In mijn ogen een goede match. Afstekend, toch één geheel.

Zoonlief was zeer tevree met het eindresultaat en toen het na schooltijd gepast ging worden, moest het direct, buiten in het zonnetje, getest worden of het geschikt was om mee in de tuin te spelen ;)

Patroon; zelfgetekend

Stof: Klijntje

Een jurkje met een verhaal

Eindelijk bestelde ik de Candy jurk, althans, de editie van LMV waar hij in stond. En zowaar tekende ik eens vlot een patroon over uit een tijdschrift. Normaal bestel ik en laat ik het vervolgens tijden liggen, als ik er uberhaupt al eens aan begin.

Het stofje bestelde ik bij Cas en Nina en vroeg er om om snel bewerkt te worden. De candyjurk met dit stofje kwam ik al ergens in blogland tegen, dus bij bestelling wist ik waar hij voor gebruikt zou worden. En zowaar, dat gebeurde ook (is namelijk niet altijd, herkenbaar?)

Ik tekende voor mijn kleinste dame de 104 uit en verlengde het rokdeel tot 110. Ik hou niet van pittig en het leek me in de 104 toch echt vrij kort te vallen. In de omschrijving stond tot mijn verbazing nog 2cm zoom bijknippen, terwijl ik dacht dat dat alles onafgewerkt zou blijven. Eigen keuze uiteraard en ik denk dat ik het onafgewerkt laat. Vind het wel wat hebben, toch?!

Wat een geweldig leuk patroontje en heerlijk eenvoudig (daar hou ik helemaal van) en daar ging het de mist in...Ik denk; die maak ik even tussen de bedrijven door, heb ik in ieder geval weer iets van mn lijsje af, wat betekent een shot voldoening voor de mama.

En toen begon het verhaal...

Stap 1; maak de knoopsgaten in het bovenpand. Daar hield het al op. Vlekken op het geknipte voorpand. Neeeee...meteen met een was de machien in gegooid (ingesmeerd met wonderspul natuurlijk, want het moet er wel uit), daarna met een klein handje sokken de droger in en pfieuh....het leek er toch echt uit te zijn, niet gekrompen (was al in droogkast geweest) en nog dezelfde kleur. Dus, rokdeel al gemaakt, dan nu eindelijk aan bovenstuk beginnen.

Vervolgens rok- en bovendeel aan elkaar...2 spelden vast...Oeioei, de knoopsgaten moeten nog..En los! Nou vol goede moed begonnen...stof ging er niet goed doorheen, dus verpest knoopsgat :( Nee....en hij was verder bijna klaar. Hele tijd zitten prullen om het los te tornen, maar laat me u vertellen; een knoopsgat, dat valt niet los te tornen, dat was uiteindelijk duidelijk. Maar, bedacht ik me, er moet toch een knoopsgat in. Ok, dan maar 2 gleufjes knippen, waarvan 1 op de lelijke streep van de mislukte poging. Pfieuh, ook dat 'opgelost'.

Vol frisse moed alsnog beiden delen aan elkaar stikken...goeie kant naar beneden, hup, onder mn naaimachientje door. Dat ook gebeurd...Goedkeren en 'lap'...er zat nog een lichtgrijs spoeltje in, bij gebrek aan zin om mn (natuurlijk net bij dat ene stuk nog te gebruiken) witte spoel te 'vullen'. Het tunneltje was dus grijzig aan de voorkant. Nou vooruit..we doet het er mee...Uiteindelijk niet heel opvallend, maar wel slordig, grr...(les geleerd => voortaan vul ik toch de spoeltjes maar direct).

'S avonds enkel de mouwtjes er nog aan en YES, hij is leuk!! Niet enkel de stof, maar ook het patroontje (en dan te bedenken dat ik er in eerste instantie niet zo weg van was). Hier gaan er nog meerdere van volgen, zowel voor kleine als voor grote dame!

Patroon: Candy jurk van La Maison Victor

Stof: Pandaberen van Andres Lauren, Cas en Nina